9 miesięcy ciąży nie zawsze przebiega tak, jak wymarzyła to sobie przyszła mama. Są ciąże, które w ogóle nie dążą do szczęśliwego końca. Stanowią one traumatyczne przeżycie dla kobiety – niedoszłej matki. Tak jest w przypadku poronienia i ciąży obumarłej. Wiele kobiet myli ze sobą oba te pojęcia, choć oznaczają dwa odrębne przypadki.
Czym jest poronienie?
Ginekolodzy mówią o poronieniu w odniesieniu do ukończenia ciąży przed 22. tygodniem jej trwania. Poronienie zawsze jest niezależne od kobiety. Poronienie polega na tym, że płód obumiera w jamie macicy lub podczas wydalania z jej jamy. Mogą temu towarzyszyć krwawienia i dolegliwości bólowe, choć u części kobiet przy poronieniu objawy mogą być niespecyficzne, trudne do jednoznacznego zidentyfikowania. Jeśli ginekolog położnik stwierdzi u pacjentki poronienie, wówczas kieruje ją na leczenie, polegające na oczyszczeniu jamy macicy. Kobieta powinna być jednocześnie objęta opieką psychologiczną.
Różnice pomiędzy poronieniem a ciążą obumarłą
Ciąża obumarła jest jedną z form poronienia i polega na obumarciu zarodka w łonie kobiety. Zarodek ten nie zostaje wydalony z ciała kobiety, w przeciwieństwie do innych rodzajów poronień. Kobieta nawet może być całkowicie nieświadoma tego, że zarodek obumarł, jeśli jest on bardzo mały. Z kolei, jeśli mówimy o obumarciu ciąży na dalszym jej etapie, kobieta przestaje czuć ruchy płodu. Brzuch automatycznie nie powiększa się.
W przypadku ciąży obumarłej lekarz ginekolog musi wykonać co najmniej dwa niezależne badania USG, które potwierdzą brak obecności tętna płodu. W gabinetach ginekologicznych dokonywany jest też pomiar poziomu hormonów ciążowych. Badania te dają odpowiedź na pytanie, czy ciąża rzeczywiście obumarła. Jeśli dojdzie to tego, ginekolog opróżnia jak najszybciej jamę macicy, a następnie kobiecie podaje się odpowiednie leki. Wszystkie pozostałości zarodka w jamie macicy usuwane są zabiegowo, w znieczuleniu ogólnym. W przypadku ciąży obumarłej liczy się czas wykonania zabiegu opróżnienia, ponieważ zwłoka może skutkować powstaniem powikłań hematologicznych.
Jeśli ciąża obumrze już w III trymestrze, lekarze ginekolodzy proponują kobiecie wywołanie porodu lub cięcie cesarskie. Jest to przeżycie negatywne pod względem psychicznym, dlatego też liczy się w tym przypadku wszechstronna pomoc specjalisty.